စစ္ယူနီေဖာင္း၀တ္ အရပ္သား

~

တပ္မေတာ္သူနာျပဳနဲ႔ ေဆးဘက္ပညာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆင္းမ်ားက သမၼတအတြက္ အိတ္ဖြင့္ေပးစာတေစာင္ ေပးပုိ႔ထားပါတယ္။  တခ်ဳိ႕လည္း ဖတ္ၿပီး ျဖစ္မွာပါ။

ဧရာ၀တီကုိ ေရာက္လာတ့ဲစာကုိ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဒီစာဖတ္ၿပီးရင္ ေခါင္းကုိက္ေပ်ာက္ေဆးတလုံးေလာက္ေတာ့ ေသာက္ရဖြယ္ရိွပါတယ္။

သမၼတႀကီးခင္ဗ်ား

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ တပ္မေတာ္သူနာျပဳႏွင့္ေဆးဘက္ပညာတကၠသိုလ္မွ ေက်ာင္းဆင္း သူနာျပဳႏွင့္ ေဆးဘက္ပညာသည္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ တပ္မေတာ္ သူနာျပဳႏွင့္ေဆးဘက္ပညာတကၠသိုလ္ တြင္ သက္ဆိုင္ရာပညာရပ္တို႔အလိုက္ ( ၄ ) ႏွစ္တာ ပညာသင္ၾကားခဲ့ရပါသည္။ 

ထို႔အတူ တပ္မေတာ္သားတစ္ဦးအျဖစ္ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရးတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္အတြက္လည္း တပ္မေတာ္သားတစ္ဦး တက္ေျမာက္အပ္ေသာ စစ္ပညာရပ္မ်ားကို စာေပပညာရပ္မ်ားႏွင့္အတူ ပူးတြဲ၍ ေလ့ လာသင္ယူခဲ့ရပါသည္။ အေျခခံစစ္ပညာရပ္မ်ားမွသည္ ခ်ီ၊ တိုက္၊ ခံ၊ ခြာ စစ္ပညာရပ္မ်ားကို တပ္ခြဲအဆင့္ထိ ေလ့က်င့္သင္ၾကားခဲ့ရပါသည္။

 စစ္ပညာႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာပညာရပ္တို႔အား အျခားေသာ တပ္မေတာ္က ဖြင့္လွစ္ထားေသာ တကၠသိုလ္မ်ားနည္းတူ သင္ယူတက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ျပီးပါက သက္ ဆိုင္ရာ ပညာရပ္အလိုက္ ဘြဲ႕အသီးသီးကို ခ်ီးျမွင့္ခံခဲ့ၾကရၿပီး ေက်ာင္းဆင္းပြဲ အခမ္းအနားတြင္လည္း တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားက အျခားေသာ ေက်ာင္းဆင္းပြဲအခမ္းအနားမ်ား နည္းတူ ဂုဏ္ျပဳ တက္ေရာက္ခ်ီးျမွင့္ေပးခဲ့ၾကပါသည္။

ထို႔ေနာက္တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္းခံရေသာ သက္ဆိုင္ရာတာ၀န္က်ရာေနရာမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံ ေတာ္တာ၀န္မ်ားကို ေက်ပြန္စြာျဖင့္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းဆင္းၿပီး သူနာျပဳႏွင့္ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားကို အဆင့္ျမင့္ စစ္ပညာရပ္ ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာေဆးပညာရပ္တို႔ကို သင္ၾကားႏိုင္ေစရန္ စစ္ပညာရပ္ပိုင္းအတြက္ အထူးေျခလွ်င္တပ္စုမႈး၊ တပ္ခြဲမႈး၊ တပ္ရင္းမႈး သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ေစ၍ လည္း ေကာင္း၊ သက္ဆိုင္ရာ ပညာရပ္တို႕အတြက္ မဟာသိပၸံဘြဲ႔ သင္တန္းမ်ား၊ ပါရဂူဘြဲ႕သင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေပး၍လည္းေကာင္း ခ်ီးေျမွာက္ ခဲ့ၾကပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ထိုသို႔ႏိုင္ငံေတာ္က ခ်ီးေျမွာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႔ခ်ိန္ထိတိုင္ တပ္မေတာ္က သတ္မွတ္ေပးေသာ တပ္မေတာ္သားတစ္ဦး၏ အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္ကို မရရွိ ေသးပဲ အသိအမွတ္ျပဳမခံရေသးေသာ သားမ်ားသဖြယ္ခံစားေနရပါသည္။ လူသားတိုင္း သည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ထားရွိ၍ ထိုရည္မွန္းခ်က္ျပည့္၀ရန္ႀကိဳးစား အားထုတ္ေနၾကရျမဲျဖစ္ပါသည္။

သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တပ္မေတာ္ သူနာျပဳႏွင့္ေဆးဘက္ပညာ တကၠသိုလ္မွ ေက်ာင္းဆင္းသူနာျပဳႏွင့္ ေဆးဘက္ပညာသည္တို႔သည္ တပ္မေတာ္၏ တပ္မေတာ္သားတစ္ဦး အလိုက္ရရွိၾကေသာ အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္တစ္ခုကိုမရွိေသးပဲ ႏိုင္ငံေတာ္၏တာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္လာခဲ့ၾကသည္မွာ ေက်ာင္းဆင္းအမွတ္စဥ္ ( ၁၀ ) ထိ တိုင္ရွိခဲ့ျပီျဖစ္ပါသည္။ 

လူသားတိုင္း၊ တပ္မေတာ္သားတိုင္း ရည္မွန္းခ်က္ကိုယ္စီ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္စီျဖင့္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႀကိဳးပမ္းေနခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းဆင္းမ်ားမွာ မည္သည္ကို ေမွ်ာ္မွန္းရမည္ မသိဘဲ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ဦးတည္ခ်က္လမ္းမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးလ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

တပ္မေတာ္၏ တူညီ၀တ္စံု၀တ္ တပ္မေတာ္သားမ်ား ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ တပ္မေတာ္သားတိုင္း ခံစားခြင့္ရွိေနေသာ အခြင့္အေရးအား အျခားေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ား နည္း တူ ရရွိခံစားခြင့္ရခ်င္ပါသည္။ တပ္မေတာ္တြင္ရွိေနေသာ အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္၊ ခံစားခြင့္၊ လိုက္နာရမည့္စည္းကမ္းမ်ားကို တပ္မေတာ္တစ္ရပ္လံုးႏွင့္အတူ တစ္စိတ္ တစ္၀မ္းတည္းျဖင့္ ရရွိခံစားလိုပါသည္။

ယခုအခါတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းဆင္းမ်ားမွာ တပ္မေတာ္၏ အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္ မရွိဘဲ 

သူနာျပဳ ၊ အတက္တန္းသူနာျပဳ ၊ 

သူနာျပဳဆရာႀကီး ၊ 

ေဆး၀ါးကြ်မ္းက်င္( ပထမတန္း )၊ 

ေဆး၀ါးကြ်မ္းက်င္  ( ဒုတိယတန္း )၊ 

ေဆး၀ါးကြ်မ္းက်င္( တတိယတန္း)၊ 

ဓါတ္ခြဲကၽြမ္းက်င္( ပထမတန္း )၊ 

ဓါတ္ခြဲကၽြမ္းက်င္     ( ဒုတိယတန္း )၊ 

ဓါတ္ခြဲကၽြမ္းက်င္    ( တတိယတန္း )၊ 

ဓါတ္မွန္ကၽြမ္းက်င္( ပထမတန္း )၊ 

ဓါတ္မွန္ကၽြမ္းက်င္( ဒုတိယတန္း )  

ဓါတ္မွန္ကၽြမ္းက်င္ ( တတိယတန္း )၊ 

ကာယကၽြမ္းက်င္    ( ပထမတန္း )၊ 

ကာယကၽြမ္းက်င္ ( ဒုတိယတန္း )၊ 

ကာယကၽြမ္းက်င္ ( တတိယတန္း ) 

ဟူေသာ သက္ဆိုင္ရာ ပညာရပ္အလိုက္ အရပ္ဘက္အေခၚအေ၀ၚ အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္သာ ေပးအပ္ထား ခံရပါသည္။

ထိုသို႔ တပ္မေတာ္၏အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္ မရွိသျဖင့္ တပ္မေတာ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကိစၥမ်ား တြင္ အဆင္မေျပမႈမ်ားႀကံဳေတြ႔ရလ်က္ ရွိေနပါသည္။ တပ္သားမွစ၍ အရာရွိႀကီးမ်ားထိ  ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းဆင္းမ်ားအား မည္သည့္အဆင့္ဆိုသည္ကိုမသိဘဲ “မင္းတို႔က ဘာေတြလဲ“ ဟုသာ အေမးခံေနၾကရပါသည္။ 

ထိုထက္မက အခ်ိဳ႕တပ္မႈးမ်ားက စစ္ေက်ာင္းႀကီးတစ္ေက်ာင္းမွ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ျဖင့္ ေက်ာင္းဆင္းေသာသူမ်ားဟု အခြင့္အေရး အရာရွိမ်ားကဲ့သို႔ေပး၍ ဆက္ဆံသကဲ့သို႔ အခ်ိဳ႕ေသာတပ္မႈးမ်ားမွာ အရာခံ ဗိုလ္ဆရာႀကီးမ်ားေလာက္ပင္ အဆင့္မရွိ၊ ဘာမွန္းမသိေသာေကာင္မ်ားဟု ေျပာဆိုဆက္ဆံခံရမႈမ်ားျဖင့္ တစ္ေက်ာင္းတည္းမွဆင္းေသာ ေက်ာင္းဆင္းခ်င္း အတူပင္လွ်င္ အခြင့္အေရး၊ ဆက္ဆံခံရပံုမတူပဲ တန္းတူ အခြင့္အေရးမရ ျဖစ္ေနၾကရ ပါသည္။

ထိုထက္မက မ်ားလွစြာေသာ အဆင္မေျပမႈမ်ားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းဆင္းမ်ားမွာ ေန႔စဥ္ၾကံဳေတြ႔ရလ်က္ရွိေနရပါသည္။ တပ္မေတာ္၏ တူညီ၀တ္စံုကို ၀တ္ဆင္ခြင့္ရရွိ ထားေသာ္လည္း အျခားေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ား နည္းတူ ႏိုင္ငံေတာ္တာ၀န္ကိုထမ္း ေဆာင္ေနၾကရေသာ္လည္း တပ္မေတာ္တစ္ရပ္လံုးႏွင့္ တစ္ေပါင္းတစ္စည္းတည္း မရွိသကဲ့သို႔ျဖစ္ေနရပါသည္။

တပ္မေတာ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ပညာအရည္ခ်င္းတူ အမ်ိဳးသမီး သူနာျပဳ အရာရွိမ်ားျဖင့္ပင္လွ်င္ အသိအမွတ္မျပဳပဲ အဆင္မေျပမႈမ်ားႀကံဳေတြ႕ေနရပါသည္။ ထို႔ျပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏မိခင္ တပ္မေတာ္သူနာျပဳႏွင့္ ေဆးဘက္ပညာတကၠသိုလ္မွာပင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ခန္႔အပ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ရာထူးေနရာမရွိဟု သိရပါသည္။

သို႔ျဖစ္ပါ၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ တပ္မေတာ္တစ္ရပ္လံုးႏွင့္အတူ တစ္စိတ္တစ္၀မ္းတည္း ခံစားခြင့္ရရွိကာ တပ္မေတာ္သားတိုင္း ရရွိေနၾကေသာ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ မည္သည့္ အဆင့္သက္မွတ္ခ်က္တစ္ခုကိုမဆို ခံစားခြင့္ ရရွိလိုပါသည္ခင္ဗ်ား။  

သို႔ျဖစ္ပါ၍ တပ္မေတာ္တစ္ရပ္လံုး ႏွင့္အတူ တူညီစစ္၀တ္စံုကို၀တ္ဆင္ရသကဲ့သို႔၊ အျခားေသာတပ္မေတာ္သားမ်ားနည္း တူ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရသကဲ့သို႔၊ အျခားေသာေက်ာင္းဆင္းမ်ား၊ တပ္မေတာ္သားမ်ား နည္းတူ သင္တန္းမ်ားသင္ယူတက္ေျမာက္ခဲ့ရသကဲ့သို႔ပင္ အားလံုးေသာတပ္မေတာ္ သားမ်ားကဲ့သို႔  ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္က အသိအမွတ္ျပဳေသာ သား တစ္ဦးအျဖစ္တပ္မေတာ္၏ သင့္ေလ်ာ္ေသာ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာအဆင့္တစ္ခုအား သက္မွတ္ေပးႏိုင္ပါရန္ ရိုေသေလးျမတ္စြာျဖင့္ ဦးတိုက္တင္ျပအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။ 

http://blog.irrawaddy.org/2013/01/blog-post_488.html